Operatie en Danta Bai

Pff lastig om over 2 weken terug te schrijven maar ik ga mijn best doen en ik heb weer zoveel meegemaakt! Heb zin om jullie erover te vertellen.
Maandag begon mijn dag weer vroeg, met letterlijk pijn en moeite stond ik op. Ik had de wekker wat eerder gezet omdat ik niet zo flexi was met die armen van me. Ik had slecht geslapen omdat ik maar in 1 houding kon liggen dus je kunt je voorstellen dat ik niet zo vrolijk was als anders ;). Maar ik zou naar de poli gaan dus ik had goede hoop. Op stage helpen opstarten mja dat gaat niet zo soepel met 1 hele zere arm en een beetje zere arm. Dus maar zo snel mogelijk naar de poli gelopten. Bij dokter Lai a Fat aangekomen mocht ik direct naar binnen komen en ik legde uit waar ik last van had. Ze wilde het zien en ik had mijn sexy zusterpakje nog niet uit of ze zei al: “Oh jeeh! Dat gaan we open snijden! Waarom ben je niet naar de huisartsenpost gegaan?” Nou zei ik: “Ik zat in het bos dus dat was een beetje lastig en ik wist niet dat het zo ernstig was.” De andere arm wilde ze met antibiotica en zalf proberen van binnenuit weg te laten gaan maar tja ik moest dus op de operatiekamer in. Ai. Eerst nog ff wachten, kon ik mezelf nog zenuwachtiger maken en toen mocht ik naar binnen. Jassie uit, op het bankie liggen. Damn toen begon het zweet me toch wel uit te breken, het deed namelijk af fucking zeer als ik nog maar bewoog of er zachtjes aanzat. Maar goed, I had no choice. Gelukkig was marianne erbij en kon ik in haar hand knijpen. Eerst een stuk of 6 verdovende spuitjes erg vervelend maar dat ging nog wel. Daarna het sneetje, was verdoofd dus niets van gevoeld. Marianne zei wel dat er meteen al erg veel pus uit liep. Toen begon de ellende pas want de dokter die eerst zo lief en aardig was begon me daar de duwen zodat het pus eruit liep. Mi Gado (mijn god)! Dat deed zeeeer! Wtf! En alsof het allemaal nog niet pijnlijk genoeg was deed ze heel snel en stiekem met haar mesje nog een extra diep sneetje erin en dat voelde ik wél! Aaaauwww! Maar gelukkig kwam daar ook een eind aan en werd het door de zuster verbonden. Daarna heb ik nog op de afdeling gewerkt maar ik mocht helaas niet meer de VK (Verloskamers) in. Is te gevaarlijk voor de babies. Wat erop neerkwam dat ik me dood kon gaan vervelen, en de dag erop wéér. Goed ’s middags thuis moest ik mijn verband gaan wisselen, scrubben met betadine scrub, nieuwe betadine zalf erin zetten en weer verbinden met een gaasje. Erg leuk want toen ik het verband eraf haalde kwam ik erachter dat die freaking zuster dat gaasje in mijn fucking wond had gestopt! Niet leuk! Gelukkig was marianne zo aardig me onder de douche ff te helpen dat ding eruit plukken. Wat een hell. Die avond ben ik dan ook maar eens extra vroeg naar bed gegaan.
Dinsdag was mijn arm al flexier dan voor de “operatie” dus dat was lekker wakker worden. Ik had ook al veel beter geslapen want ik kan nu gewoon weer liggen hoe ik wilde liggen. Moet je nagaan hoeveel druk erop stond. Als ik met een wond van zo’n 2 cm lang en 1cm diep minder pijn heb dan met die bobbel. Verder was mijn stage dag erg frustrerend want het was super druk maar al het spannende gebeurde in de VK. Voor mij was er dus geen zak te doen. Ik kon alleen luisteren naar vrouwen die aan het gillen waren en af en toe zag ik iemand de vk in of uit sprinten. Op een gegeven moment zag ik dat de dokter boven op het bed bij een patient sprong om vervolgens keihard op de buik te duwen. Erg jammer dat ik er niet met mijn neus bovenop kon staan. Maargoed het was niet anders. Ik had wel meer last van mijn andere arm gekregen en moest eigenlijk ook weer terug naar haar. Ze was er alleen niet meer toen ik daar heen gelopen was. Ach dan maar morgen. Ik had geluk dat salsa niet door ging want ik had toch niet kunnen draaien met mijn arm, daar was hij nog iets te pijnlijk voor. Bovendien zag het er ook niet uit met zo’n gaasje onder mijn arm. Lekker rustig avondje gehad dus en weer op tijd gaan slapen.
Woensdag deed mijn andere arm nóg meer pijn en de bobbel was niet bepaald kleiner geworden. Groter wil ik ook niet direct zeggen maar zeker niet kleiner. Ik was er dus al bang voor toen ik naar de dokter liep en ja hoor ze was het met me eens. Zeker omdat die andere arm er zo goed uit zag en ik woensdag weer het binnenland in wilde gaan. Dus ja hoor, ging ik weer op die freaking pijnbank. Ik was enorm zenuwachtig en dit keer was Milou erbij. Weer 6 spuitjes en milou zei dat er weer erg veel prut en zooi uit kwam. Nou dan was het in ieder geval nodig en de goede beslissing. Ik zei dat dat gaasje vorige keer vast zat en dat dat erg veel pijn had gedaan in de hoop dat ze het er nu niet zouden zetten, m aar toen kwam de dokter met het idee om er een stuk handschoen in te stoppen. Een stuk handschoen? WTF!! Ja dat gaat niet plakken omdat het glad is. Nou ik had geen keus maar van mij hadden ze er niets in hoeven stoppen. Toen liepen we terug naar de afdeling en bedacht ik me dat ik nu wel erg gehandicapt was. 2 armen die ik niet soepel kon bewegen met onder beide een wondje van 2 cm lang en ongeveer 1cm diep. Niet handig, dus ik heb toen met de zusters besproken of ik naar huis mocht en dat vonden ze goed. Aangezien we ’s avonds weer naar Danta bai zouden gaan met Milou, Isaura en Naomi kwam het wel goed uit. Kon ik de auto regelen en mijn tas in pakken en even en dutje doen voor de lange tocht. Dus ik bellen voor een auto, uiteindelijk kregen we dus een terrein wagen. Komen we daar aan... haha is het een lage ingedeukte koekentrommel. Hilarisch ding. Gelukkig was hij wel ruim van binnen en mochten we er mee over de hobbelweg rijden. Dus ik dat ding naar huis rijden aan de linker kant van de weg met dat chaotische verkeer hier. Als ze toeteren kan het zijn omdat ik een blonde bakra ben, omdat ze me voorrang willen geven of omdat ik gevaarlijk rijd. Ja lastig dus. Gelukkig was het een automaat anders had ik het niet gedaan denk ik. Dus om half 5 willen we gaan vertrekken nadat Julio (zouden we achteraan rijden) al ongeduldig belde waar we bleven. Start die freaking auto niet meer! Dus wij weer bellen maar gelukkig kwam onze buurman even kijken en die zei dat de accu leeg was. Hij heeft hem toen weer opgeladen en toen konden we eindelijk gaan. Blijkbaar zat er een hele oude in en we hadden hem 5 minuten op contact laten staan met de muziek aan. Oke weer een les geleerd, deze auto heeft een speciale gebruiksaanwijzing. Dus wij op pad met de instructies van Julio waar we hem zouden meeten. Ging allemaal perfect en binnen no time waren we bij hem. Verder achter hem aan gereden en ik vond het geweldig. Daarna de hobbelweg en dat was erg lastig met zo’n lage auto. Af en toe hoorde we dan ook krsss aan de onderkant en boven aankomen was er 1 wieldop stuk en zaten er wat krassen op. Nou dag borg dachten we. We hebben meteen uitgepakt en ons eiland veroverd. Matjes voor het eerst zelf gebonden aangezien die mannen ons niet kwamen helpen en toen naar hun hutje gegaan. Daar lekker gechillt zoals we het hele weekend verder ook gedaan hebben. We gingen laat slapen en sanne was natuurlijk al weer vroeg op. Haha ja zo kennen jullie me niet he, maar in de jungle ben ik altijd vroeg wakker. En zoals spider dat zegt, ze staat fluitend op en gaat fluitend slapen. Ik ben daar helemaal in mijn element joh! Haha. Nou hele dag beetje gechillt, in de sula gezeten, in de zon gelegen en er werd weer heerlijk voor ons gekookt. ’s Avonds hebben we met drankjes en een kampvuurtje aan sula gezeten en we genoten. Volgende dag is dus vrijdag wilde ik wel ff wat actiefs gaan doen. Ik had wel zin in een stukje kajakken, gelukkig had Isaura daar ook wel zin in en Julio bracht ons wel even naar het onbewoond eilandje met 1 boom en een strandje. Boekje mee, drankje mee, handdoekje mee en we gingen een gedicht over Julio en Spider schrijven. Later gingen Isaura en ik nog even hout sprokkelen voor het kampvuur om ’s avonds te bouwen. Haha nou dat was niet zo een succes want met het hakmes konden we niet omgaan en binnen 15 minuten hadden we het wel weer gezien. Maar goed gelukkig had spider ook hout gesprokkeld en die is daar wat beter in. Toen hebben we lekker gebbqt, aan het kampvuur gezeten en liedjes gezongen. Spider heeft namelijk meegedaan aan het songfestival haha als ik terug ben laat ik het filmpje zien. Het is echt geniaal. Je ligt echt dubbel van het lachen. Volgende dag wilde Milou, Isaura en ik wel van de kabelbaan dus hebben we nog een rondje kabelbaan gedaan. Was weer erg leuk.
Zondag hebben we weer heerlijk gechillt en toen moesten we helaas weer huiswaarts.
Maandag weer een stagedag en auto terug gebracht. Weer een keer met lege accu gestaan maar we kregen wél alle borg terug! Toen had ik een interview met een Nederlandse die hier onderzoek doet naar de stagiaires en daarna kwam de rest ook want we hadden afscheidsetentje van Elfie. Die ging weer terug naar Nederland. Lekker op tijd mijn bedje ingekropen en dinsdag weer stage. Mijn wondjes ging hartstikke goed en ik moest ze vandaag weer laten zien. De dokter vond ze er ook goed uit zien en ik hoef niet meer terug te komen. Ik mocht ook eindelijk de vk in en heb wat spectaculaire bevallingen gezien.
Ik ga nu het binnenland weer in. Internet doet het niet dus marianne en milou zetten hem online voor me. Ik zal jullie snel weer bij praten. Dinsdag kan ik weer een verhaaltje typen en online zetten.
Liefs Sanne